#6 Chez le coiffeur

Volgens mij is dat echt een vrouwendingetje om niet zomaar bij elke kapper naar binnen te stappen. Dus ook niet bij een kapper in Frankrijk waar het in het Frans toch best lastig uitleggen is hoe je je haar precies wilt hebben. Iets met als je haar maar goed zit…

De eerste jaren dat we in Frankrijk woonden ging ik naar een kleine haarsalon in Le Châtelet, een klein dorpje bij ons verderop. Ik was tevreden. Op het knippen en het kleuren van mijn haar was niets op aan te merken. Maar toen mijn vaste kapster uitviel, bleek haar opvolgster helaas geen talent te hebben in het knippen van laagjes. Ze heeft mijn haar helaas meerdere keren verknipt. Bovendien was het uitkammen van mijn natte haar iedere keer weer een pijnlijke ervaring. Dus het werd tijd voor een andere kapper. 

Via mijn lieve vriendin Afra (van origine Nederlands en wonend in een paar dorpjes verderop) kwam ik terecht bij Crea’tif in Lignieres. Ik ben er nu al een keer of vier/vijf geweest en inmiddels heb ik een vaste kapster: Sabrina. En dat is zo’n lieve meid. Ze vraagt regelmatig aan me of ze niet te hard aan mijn haar trekt, maar ook of ze het niet te kort knipt. Kortom, ze overlegt en alleen dat al maakt dat ik met plezier naar de kapper ga.

Er vallen mij een aantal dingen op die anders zijn ten opzichte van de haarsalons in Nederland. Zo hoef ik bijvoorbeeld niet heel lang van tevoren een afspraak te maken. Als ik zeker wil zijn van een plekje dan is één week van tevoren ruim voldoende. En je zou ook denken dat op het platteland alles nog tien jaar terug in de tijd gaat, maar niets is minder waar. Ik kan ook gewoon online een afspraak maken.

In Nederland krijg je als je in de verf zit een kopje thee met een koekje en als je wilt, en ze zijn nog niet aan een andere klant uitgeleend, wat roddelblaadjes uit de Leesmap. In Frankrijk is er niets van dit alles, tenminste bij mijn haarsalon. Maar niet erg, ik ben voorbereid en neem gewoon mijn eigen flesje water mee.

Een gezellig praatje tijdens mijn behandeling hoeft voor mij niet per se. Het is echt een relax momentje of op zijn Frans een moment de détente, dus laat mij maar een beetje rondkijken en luisteren naar de fijne muziek die ze op hebben staan. 

In de salon heerst een goede sfeer. Er wordt veel gepraat en gelachen met de klanten. Ik probeer het weleens te volgen, maar dat is vrij lastig, dus ik keer me lekker in mezelf.

Voor de meches (highlights) moet ik in een kappersstoel gaan zitten zonder spiegel tegenover me. Dat is best een beetje gek, vind ik. Er staat overigens wel een heel klein spiegeltje, dus daar kan ik af en toe wel een blik in werpen. Het is alleen wel ongemakkelijk als er ook iemand aan de overkant in de stoel wordt gezet, want dan kijk je eigenlijk heel de tijd naar elkaar toe. Deze keer had ik niemand tegenover me en heb ik stiekem een foto gemaakt om jullie de situatie uit te leggen.

Op de foto zie je dat ik, als ik in de verf zit, uitkijk op een bruine inbouwkast. Hier kun je zowel je jas als je tas in kwijt. Eigenlijk maakt iedereen hier gebruik van. Mijn jas vind ik geen probleem, maar ik houd mijn tas met mijn persoonlijke spulletjes toch liever bij me. Hoewel ik ook wel zie dat dat niet praktisch is, omdat ik drie keer naar een andere stoel verhuis. Dus misschien moet ik gewoon vertrouwen hebben en het een volgende keer eens proberen zonder mijn tas naast me.

Van de verf en de warmtelamp ga ik door naar de wasbak. Daar ga je zitten in een relaxfauteuil en als ze mijn haar gaat wassen wordt de massagestoel aangezet en worden billen en benen gemasseerd. In het begin was dat even wennen om me daaraan over te geven, maar het is écht genieten! 

Na de shampoo nog een maskertje (soin) en dan moet ik een tijdje in die wasbak blijven liggen, zodat dat masker erin kan trekken. Oh, ik vind dit echt vreselijk, dat is zo pijnlijk voor mijn nek. In Nederland overigens idem dito. Dat daar nog niets voor is uitgevonden, dat snap ik niet, dat zou een gat in de markt zijn als je het mij vraagt.

Daarna krijg ik nog een heerlijke hoofdmassage die het aangedane leed van mijn nek gelukkig weer verzacht. Dan nog een knipbeurt in een andere stoel (nu wel met spiegel) en het geheel nog even in model föhnen. Bijna drie uur later loop ik naar buiten met een fris kapsel, een ontspannen gevoel en € 117,- minder in mijn portemonnee.

Dus ja, ik ben weer helemaal blij met mijn kapsel. Een dikke 10 voor Sabrina! 

PS De foto van de kast heb ik onlangs gemaakt, maar de andere foto's dateren al van langer geleden (feb. 2025). Maar zo heb je toch een beetje een beeld bij mijn verhaal 😊