#4 Wat ik zoal doe? Nou, dit dus...

Ik vind het fijn om een beetje structuur aan te brengen in mijn dag. Daarom schrijf ik (meestal) de avond van tevoren drie belangrijke doelen op voor de volgende dag. Dit leerde ik ooit in mijn Rabo-tijd van een directeur voor wie ik werkte. Echt een supertip: het geeft mij focus, rust én voldoening.

We staan vroeg op. Om 7.30 uur loop ik al buiten met Bikkel. Nadat we ons dagelijkse vitaminebommetje in de vorm van een shake op hebben, drinken we samen een kop thee en gaan we aan de slag.

Bart is de laatste weken vaak in zijn klokkenatelier (door ons ook wel klokkenhok genoemd) in onze inpandige garage te vinden om uurwerken te repareren. Terwijl hij daar aan het werk is, neem ik de boodschappen voor mijn rekening. Ik sta vaak al om 8.30 uur bij de supermarkt voor de deur. Vanaf ons is het ongeveer 10 tot 15 minuten fietsen. Door de pittige klim onderweg is het meteen een goede ochtendwork-out, want ik heb maar een simpel fietsje met slechts een paar versnellingen.

Na de boodschappen drinken we samen nog een kop thee en is het tijd voor actie. Voor de ochtend plan ik meestal een schoonmaakklus, waar ik tot ongeveer 11.30 uur mee bezig ben. Daarna start ik met de voorbereidingen voor het eten. Wij nemen — heel ouderwets, of is het juist typisch Frans? 🤔 — de warme maaltijd altijd tijdens de lunch. Dus dat vergt net even wat meer voorbereiding dan de broodmaaltijd die we ’s avonds eten.

Na de lunch werk ik de rest van mijn planning af, zoals het beantwoorden van mail, bijwerken van de administratie, de was, een tuinklus of een opruimklus. Aan het einde van de middag, zo rond 16.00 uur, is mijn lijstje afgevinkt. Zo niet, dan schuift het gewoon door naar de volgende dag.

Daarna neem ik wat tijd voor mezelf: lekker buiten in het zonnetje wat lezen, een verhaal schrijven, muziek luisteren, een denkpuzzel maken of gewoon wat scrollen op social media.
Als het weer het straks niet meer toelaat om veel buiten te zijn, weet ik nu al dat ik ’s avonds lekker voor de tv zit of een legpuzzel van Jan van Haasteren onder handen neem. Die laatste is echt mijn favoriet om even uit mijn hoofd te zijn. Heerlijk, nu al zin in! Ook kijk ik ernaar uit om in onze mooie keuken aan de slag te gaan met 'nieuwe' kook- en bakrecepten.

Na de avondmaaltijd is het weer tijd voor een rondje met het hondje. Daarna proberen Bart en ik om nog wat actiefs samen te doen, zoals een gezelschapsspelletje, een potje tennis op de gemeenschappelijke tennisbaan schuin tegenover ons, of een heerlijke wandeling door het dorp en de velden. Want nu we minder in beweging zijn, is zo'n wandeling wat mij betreft essentieel. Goed voor lichaam en geest. Ook fietsen we graag. We hebben het een paar keer geprobeerd, maar zonder elektrische ondersteuning kom je in dit heuvelachtige landschap niet heel ver. Gelukkig zijn de nieuwe fietsen inmiddels besteld, dus misschien volgen er binnenkort ook mooie fietsverhalen 😃.

Zo zien mijn doordeweekse dagen er dus uit. Heel eenvoudig, niets spectaculairs, misschien zelfs wel een beetje saai als ik het zo beschrijf 🙈. Maar juist dat is wat ik fijn vind. Er hoeft niet iedere dag iets bijzonders te gebeuren. Er is tijd voor de gewone dingen, tijd voor onszelf én tijd voor samen.

De weekenden zien er heel anders uit, dan trekken we eropuit voor Van Iersel Klokken en Brocante!
Bart maakt de dag van tevoren een planning van de brocantemarkten die we gaan bezoeken. We gaan vroeg op pad, want we willen graag als een van de eersten op de markt zijn. De meeste markten beginnen ergens tussen 7.00 en 8.00 uur. Dat heeft drie voordelen: we hebben nog alle keus, het is nog niet druk én nog niet zo warm. Een nadeel is wel dat de verkopers op dat tijdstip nog niet echt willen zakken met de prijs, want de markt is pas net begonnen 😉.
Als we vroeg uit de veren zijn, krijgen we rond 10.00 uur meestal wel een beetje trek. Lunchpakket nemen we niet mee, want er zit hier, bij wijze van spreken, op iedere hoek van de straat wel een boulangerie. Daar kopen we een lekkere Tradition. Dit is een ambachtelijk wettelijk beschermd stokbrood met slechts 4 ingrediënten: tarwebloem, zout, water, gist (of zuurdesem). Dus geen chemische rotzooi erin en het deeg mag ook niet ingevroren zijn geweest. En als de trek te groot is, dan trakteren we onszelf ook op wat lekkers, zoals een chausson aux pommes (vergelijk met de Nederlandse appelflap maar dan veel lekkerder) of een overheerlijk aardbeiengebakje, een zogeheten tartelette aux fraises 😋.

Je staat er waarschijnlijk niet bij stil, maar het is een heel gesjouw met al die aangekochte brocantespullen. We kopen onder andere grespotten, bloempotten, meubeltjes, manden, zinken teilen en gieters - en dan hebben we het nog niet eens over de zware marmeren klokken. Gelukkig neemt Bart dat sjouwen veelal voor zijn rekening. Hij rijdt rond met een grote steekwagen. Daar hebben we trouwens veel bekijks mee op de markt en we krijgen geregeld leuke opmerkingen zoals: “Oh, vous êtes bien équipés!” of “Vous avez encore de la place, vous pouvez encore acheter!”. Op de foto zie je mij ook een keer achter de kar staan, maar geloof me, dat is puur voor de foto hoor. Die kar is echt loodzwaar als alle kratten volzitten.

Meestal zijn we rond de middag weer thuis. Dan begint het volgende deel: de bus uitladen, de spullen in de tuin uitstallen, foto’s maken, een prijslijst samenstellen en ze vervolgens proberen te verkopen aan ons netwerk. Dat lukt gelukkig best aardig. De spullen die overblijven, nemen we uiteindelijk mee naar Nederland, waar we zelf op brocantemarkten gaan staan. Dit hebben we al een paar keer gedaan en is ontzettend leuk om te doen. Ook mijn dochter Amber en hondje Bikkel zijn er dan bij.

Nadat alles op beeld staat, gaan de spullen tijdelijk in de opslag op zolder in de garage. Bart heeft alle spullen dus minstens vier keer in zijn handen. "Maar ja, dan had-ie maar een vak moeten leren." Zijn eigen woorden hoor 🤪!
Bart doet die middag het contact met de kopers en ik neem het administratieve gedeelte op me. Daarna doen we niet zo veel meer. Een beetje bijkomen van het gesjouw en vooral genieten van het mooie weer, dat echt uitzonderlijk is deze (na)zomer.

Toen we de chambres d’hôtes verkochten, heb ik altijd gezegd dat ik het fijn zou vinden om eens een jaartje helemaal niets te hoeven doen. Gewoon om te onthaasten. We hebben tien jaar lang een heel leuk en mooi leven gehad met de chambres d'hôtes, maar er was ook stress. Dat had veelal te maken met hoe wij zijn: nogal perfectionistisch 👌. Daardoor legden we de lat elk jaar hoger en hoger.

Dus ja, je begrijpt vast dat het in het begin zoeken was naar een manier om ons nieuwe leven vorm te geven. Maar inmiddels hebben we daar aardig een modus in gevonden, waarbij genieten absoluut bovenaan staat ❤️