Onze chambres d’hôtes, die we bijna 10 jaar met veel plezier gerund hebben, is sinds december 2025 verkocht. Dat ging met een lach en een traan, maar het voelt nog altijd als de juiste beslissing.
Toch krijgen we nog regelmatig de vraag of we het niet missen. Het eerlijke antwoord? Nee. En dat had ik zelf eigenlijk ook niet verwacht. Maar er zijn zoveel mooie dingen voor in de plaats gekomen.
Doordeweeks zijn we veelal bezig met het verbouwen/inrichten van ons huis en in de weekenden struinen we voor Van Iersel Klokken en Brocante de Franse brocantemarkten af. Een combinatie die ons goed bevalt.
Sinds juni is het in Lacs behoorlijk warm geworden. We hebben al een aantal hittegolven achter de rug en zitten een groot deel van de dag binnen met alle luiken dicht en de ventilator aan. Dus echt veel klussen op dit moment doen we niet. En naast de brocantemarkten, de bouwmarkt en de supermarkt hebben we de afgelopen maanden eigenlijk niet heel veel gezien, dus Bart kwam met het idee om wat verkoeling op het water te zoeken en een kajak te huren. Ik was meteen enthousiast. Wat een goed idee. We hebben dit namelijk al vaker gedaan, maar dan in Spanje op zee tijdens vakanties. Dus kajakken is helemaal ons ding.
Bart vroeg ChatGPT om een tip voor een mooie kajakroute in de omgeving. Hij kwam op de proppen met het huren van een kajak bij Hotel du Lac in Crozant, op 45 minuten rijden van ons vandaan.
We zochten een mooie dag uit, we smeerden de broodjes voor de picknick en reden naar Crozant. De route hiernaartoe is trouwens prachtig vanwege het mooie groene heuvelachtige landschap.
We huurden een kajak en stopten onze persoonlijke spullen en een fles water in een waterdicht tonnetje. Dat maakten we vervolgens vast aan de kajak. En daar gingen we. Al peddelend de rivier ‘La Creuse’ op met uitzicht op de ruïnes van Crozant. Wow, wat was het goed toeven hier. Ik bleef maar foto’s en filmpjes maken van al het moois om ons heen: de ruïnes, de heuvels, de roofvogels, het kabbelende water. Ik kwam, helaas voor Bart, bijna niet aan peddelen toe.
Het was heerlijk op het water, maar we hadden ons toch iets beter moeten voorbereiden. We hadden geen pet of zonnebril bij. Ook hadden we de waterfles niet in het tonnetje moeten doen, maar gewoon in de kajak moeten leggen. Want tijdens het kajakken dat tonnetje openmaken is niet echt handig. Ook een kussentje voor de billen was prettig geweest. Nou ja, niet erg allemaal, maar wel goed te weten voor een volgende keer.
Na 1,5 uur kregen we zere billen, dorst en trek, dus we besloten terug te gaan. We rekenden 15 euro af en zochten een rustig plekje langs het water om ons picknickkleed neer te leggen. Met een handdoekje voor verwisselden we onze badkleding voor ondergoed en bovenkleding. Maar er was niemand te zien hoor, dus zo spannend was dat niet.
Na de gezellige picknick reden we terug en hadden we het er samen nog over hoe bijzonder deze ochtend eigenlijk was. Tien jaar lang bedachten we leuke uitstapjes voor onze gasten. Nu mogen we ze zelf gaan ontdekken. Dat voelt soms nog wel een beetje onwennig, maar vooral heel fijn. Dus ik heb zo’n vermoeden dat dit niet ons laatste uitje is geweest! ❤︎
Reactie plaatsen
Reacties
Wat heerlijk!
Wat heerlijk om dit mogen meebeleven Loes!!!
Genieten van de kleine dingen / daar blijf je jong bij.